سنجش سطوح توسعه¬يافتگي روستاهاي بخش پيربكران شهرستان فلاورجان

در فرايند برنامه¬ريزي توسعه روستايي، شناخت و تحليل تنگناهاي نواحي روستايي و سطح¬بندي نواحي از نظر ميزان برخورداري و محروميت داراي اهميت بسزايي است كه همواره بايستي به آن توجه شود. بنابراين، هدف پژوهش حاضر سنجش سطوح توسعه¬يافتگي روستاهاي بخش پيربكران در شهرستان فلاورجان و نيز رتبه¬بندي آن¬ها از نظر ميزان برخورداري يا محروميت از امكانات و تسهيلات مختلف بود. به منظور دستيابي به هدف پژوهش 7 شاخص كه در مجموع شامل 51 زيرشاخص بودند، انتخاب گرديدند. نظر به اينكه شاخص¬هاي مورد استفاده در اين پژوهش داراي مقياس¬¬هاي متفاوتي بودند، در نتيجه، با استفاده از روش تقسيم بر ميانگين رفع اختلاف مقياس شدند و براي تقليل و رفع واريانس بين شاخص¬ها وزن هر شاخص با استفاده از روش آنتروپي محاسبه و بر شاخص¬هاي رفع مقياس شده اعمال گرديد. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه بخش پيربكران شهرستان فلاورجان داراي چهار روستاي محروم، 20 روستاي نيمه برخوردار و دو روستاي برخوردار است. به طور كلي ضريب برخورداري نواحي روستايي بخش پيربكران در وضعيت نيمه برخوردار قرار داشت. درنتيجه، با توجه به محدويتي كه در مناطق و نواحي روستايي و همچنين ضرورت اولويت¬بندي فعاليت¬هاي توسعه وجو دارد، يافته¬هاي اين پژوهش قادر است تا اساسي براي شناسايي نواحي روستايي كمتر توسعه¬ يافته منطقه مورد مطالعه و توجه بيشتر به آن¬ها در برنامه¬هاي توسعه روستايي باشد.