جايگاه آموزش بزرگ‌سالان بر توسعه پايدار روستايي

توسعه هر جامعه با كسب سواد افراد آن جامعه رابطه مستقيم دارد؛ به اين صورت كه هر چه سطح سواد افراد بالاتر باشد، رشد فرهنگي در آن جامعه بيشتر است و آن جامعه بيشتر مستعد توسعه يافتن مي‌باشد. مناطق روستايي را بيشتر افراد بزرگ‌سال تشكيل‌ داده است و اكثريت توليدات روستايي به ويژه توليدات بخش كشاورزي توسط اين افراد صورت مي‌گيرد و نقش مهمي را در توسعه روستايي ايفا مي‌كنند. از طرفي اكثريت اين افراد كم‌سواد يا بي‌سواد هستند. با توجه به اينكه افزايش دانش، بينش و مهارت‌هاي جديد كشاورزي زمينه‌ساز دستيابي به توسعه پايدار روستايي مي‌باشد و افراد بزرگ‌سال روستايي به عنوان مهم‌ترين قشر جامعه روستايي در اين راه به ‌حساب مي‌آيند. ضرورت دارد به مسئله آموزش و مهارت‌آموزي افراد بزرگ‌سال روستايي توجه گردد. هدف از اين مطالعه نقش آموزش و مهارت‌آموزي افراد بزرگ‌سال بر توسعه پايدار روستايي مي‌باشد. اين پژوهش به صورت كتابخانه‌اي صورت گرفته است كه پس از جمع‌آوري مطالب مفيد كتابخانه‌اي و اينترنتي در قالب مقاله ارائه گرديد. مرور مطالعات انجام شده نشان مي‌دهد افراد بزرگ‌سال روستايي به دلايلي از قبيل كسب ايده‌ها و نوآوري‌هاي جديد كشاورزي، گسترش يافتن ارتباطات، نياز به جايگاه اجتماعي بالاتر، خواستار تغيير رفتار به جاي گرفتن اطلاعات، اشتغال و افزايش تعامل مردم با يكديگر به كسب سواد اهميت زيادي مي‌دهند؛ بنابراين يكي از راه‌هاي دستيابي به توسعه پايدار روستايي و فرهنگ اقتصاد مقاومتي، توسعه آموزش و افزايش دانش و مهارت از طريق بهره‌مندي از برنامه‌ها و روش‌هاي مختلف ترويج كشاورزي در بين رهبران و افراد بزرگ‌سال روستايي مي‌باشد. چرا كه مسئله آموزش و توانمند كردن مردم روستايي رابطه متقابل با افزايش توليدات روستايي و سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي دارد و زمينه‌ساز توسعه پايدار روستايي مي‌باشد.