تحليل الزامات فرهنگي و آموزشي جهت ترويج كشاورزي دقيق در ايران

امروزه متخصصان بخش كشاورزي با سه چالش مهم افزايش توليد به دليل افزايش جمعيت، كاهش هزينه¬ها از طريق كاهش مصرف نهاده¬ها و حفظ محيط زيست در فرآيند توليد مواجه هستند. در اين راستا بكارگيري فناوري كشاورزي دقيق امري مسلم و اجتناب ناپذير است و هم اكنون بسياري از كشورها از اين فناوري بدين منظور بهره¬مند مي¬شوند. هدف اين مطالعه، بررسي زمينه¬هاي فرهنگي و آموزشي لازم براي ترويج كشاورزي دقيق در ايران است. اين تحقيق به روش دلفي انجام شد. جامعه آماري اين تحقيق را 19 نفر از متخصصان و كارشناسان موضوعي تشكيل دادند. در روش دلفي از نمونه¬گيري استفاده نمي¬شود بلكه پانل كارشناسان براساس تخصص موضوعي و تجربه حرفه¬اي به صورت هدفمند انتخاب مي¬شود. اين تحقيق در سه مرحله انجام شد كه 30 گويه توسط كارشناسان معرفي شدند. پس از حذف گويه¬هايي كه كمتر از 80 درصد نسبت به آنها توافق جامع وجود داشت، 21 گويه بدست آمد كه در دو طبقه فرهنگي و آموزشي تقسيم¬بندي گرديدند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه اكثر گويه¬ها در زمينه آموزشي قرار گرفتند، بنابراين بايد توجه ويژه به بخش آموزش گردد و در پايان پيشنهادات كاربردي ارائه گرديد.