تاثير متقابل صنعت گردشگري و محيط زيست بر يكديگر

درابتدا خلقت جهان هستي، انسان احتياجات خود را با استفاده از منابع طبيعي موجود در طبيعت تامين مي كرد. پس از آن با استفاده از تجارب بشري و پيدايش علوم وفنون مختلف تامين نيازهاي بشري بصورت مستقيم و يا فن آوري شده در ارتباط با منابع زيست محيطي بوده است. در طول تاريخ صنايع مختلفي، دررفع و تامين نيازهاي انسان تاثيرگذار بوده اند در قرن گذشته صنايع خودروسازي، غذا، و نفت بيشترين تاثير را در زمينه تامين احتياجات انسان ايفاء نموده اند. در زمان حال صنعت گردشگري پيشرفت قابل ملاحظه اي نموده و چنين پيش بيني مي گردد كه طي ده سال آينده به صنعت اول در اشتغال و اقتصاد بدل گردد. از طرفي رابطه تنگاتنگ صنعت گردشگري و منابع زيست محيطي، موجب مي شود تا به منطور پرداختن به شاخصه ها و عوامل پيش برنده در صنعت گردشگري، توجه و تاكيد بر حفظ و سيانت از منابع زيست محيطي نيز جايگاه و مرتبه ويژه اي را به خود اختصاص دهد. مولفه اي كه در ميزان رضايت مندي و رفع نياز گردشگران و جامعه ميزبان در صنعت گردشگري نقش عمده و اساسي را ايفاء مي نمايد، جاذبه هاي زيست محيطي و قدمت و تنوع آثار كهن و تاريخي منطقه مي باشد كه به منظور دستيابي به توسعه و پايداري اين صنعت، ضرورت حفظ و سيانت از جاذبه هاي زيست محيطي به درستي مطرح است. توجه به اين نكته ضروري مي باشد كه جاذبه هاي زيست محيطي، عامل مهمي درشكل گيري و توسعه و رونق و پايداري گردشگري محسوب مي گردند. بيان اين نكته نيز لازم است كه در توسعه گردشگري، هرچه به حفظ و سيانت از محيط زيست توجه شود، در نتيجه گردشگري بيشتر رونق يافته و به پايداري مي رسد. و اين هر دو كمك ميكنند تا اشتغال و اقتصاد منطقه رونق يافته و در نهايت به بهبود اقتصادي و معيشتي كل جامعه و جوامع همجوار منجر خواهد گرديد. در پژوهش بعمل آمده تلاش گرديده تا با بهره گيري از مطالعات اسنادي و كتابخانه اي و مطالب برگرفته از سايتهاي علمي اينترنتي وكتب مربوطه در مباحث زيست محيطي و با استفاده ازنظرات كارشناسان و افراد صاحب نظر در دو مقوله صنعت گردشگري و منابع زيست محيطي ، به بررسي اثرات گردشگري و اكوتوريسم بر محيط زيست و ارتباط آن با توسعه پايدارصنعت گردشگري بپردازد. مهمترين دستآورد ها و نتايج حاصله ازاين تحقيق و پژوهش را مي توان نياز به برنامه ريزي استراتژيك ، ساماندهي تاكتيك ها و روش ها، مشاركت همگاني در تصميم گيري و اجراء، مشاركت همگاني در بهره مندي از منافع و سودآوري خدمات گردشگري، توجه به پژوهش و آموزش، و . . . . . . عنوان نمود.