بررسي كيفيت آب خاكستري در جهت استفاده مجدد از آن

در صورت ادامه وضعيت و روند فعلي در كشور، ميزان تقاضاي آب به دليل افزايش جمعيت و توسعه كشاورزي و صنعتي و اجتماعي، افزايش يافته و ميزان منابع آب به دليل تغييرات اقليمي و بروز خشكسالي‌ها و كاهش كيفيت منابع آب، كاهش مي‌يابد و در نهايت منجر به كاهش سرانه آبي مي‌گردد؛ كاهش سرانه آبي متعاقباً منجر به بروز و تشديد اختلافات اجتماعي، مهاجرت، محدوديت‌هاي كم‌آبي، تنش‌هاي آبي و بروز بحران مي‌شود. در راستاي مديريت بهينه منابع آب و دستيابي به وضع مطلوب و تأمين نيازهاي آبي در آينده، اقداماتي همچون مديريت تقاضا و افزايش آگاهي‌هاي اجتماعي،مديريت عرضه، اولويت بندي مصارف، استفاده از آب‌هاي برگشتي، افزايش بهره‌وري آب و...، ضروري است. يكي از راهكارهاي مهم در اين زمينه، بازچرخاني و استفاده مجدد از آب خاكستري مي‌باشد كه منجر به كاهش مصرف آب‌هاي سطحي و زيرزميني مي‌گردد. همه‌ي فاضلاب توليد شده در خانه شامل فاضلاب توليدي آشپزخانه، حمام و ماشين لباسشويي (به جز فاضلاب توالت) را آب خاكستري مي‌گويند كه تقريباً 50 تا 80% فاضلاب شهري را تشكيل مي‌دهد. آب خاكستري پس از تصفيه، مي‌تواند بسته به نوع و ميزان تصفيه اعمال شده، براي مصارف غير شرب، آبياري سطحي و زيرزميني، لباسشويي و سرويس بهداشتي، مورد استفاده مجدد قرار گيرد. با توجه به اهميت موضوع در اين مقاله ضمن بررسي خصوصيات كمي و كيفي آب خاكستري، به بررسي روش‌هاي بازچرخاني و استفاده مجدد از آن و تجربيات ساير كشورها در اين زمينه پرداخته خواهد شد.