نقش فناوري بيوگاز در توسعه پايدار

امروزه قسمت اعظم انرژي مصرفي جوامع انساني، از منابع انرزي تجديدپذير كه يكي از اصول توسعه پايدار به شمار مي‌رود تامين مي‌شود. مصرف سوخت هاي فسيلي به كاهش و در نهايت اتمام منابع و ذخاير آنها منجر مي‌شود. به همين دليل استفاده بهينه از انرژي در فرآيند توسعه اقتصادي همواره به عنوان يك هدف مهم در توسعه پايدار مد نظر بوده است. يكي از مناسب‌ترين انرژي‌هاي تجديد‌پذير انرژي بيوگاز مي‌باشد كه استفاده از اين انرژي علاوه بر تجديد‌پذير بودن باعث بهبود بهداشت و سلامت، كاهش فقر، كاهش مهاجرت، افزايش فرصت اقتصادي، سلامت محيط زيست و ... را فراهم نموده و بستر توسعه روستايي را فراهم نموده و گامي موثر را در جهت پايداري توسعه روستايي مي‌انجامد. در كشور ما به واسطه ارزان بودن انرژي و نبود آشنايي كافي در زمينه كاربرد منابع تجديدپذير انرژي، تكنولوژي بيوگاز گسترش نيافته است. . در اين راستا اين مقاله كه به روش مروري و با مطالعه كتب و منابع تهيه شده در نظر دارد به بررسي مفاهيم سرمايه اجتماعي، نقش و ضرورت آن در توسعه پايدار بپردازد و راهكارهاي لازم را ارائه نمايد.