بررسي عملكرد ژنوتيپ هاي پيشرفته جو در شرايط ديم

مطالعه حاضر به منظور دستيابي به ارقام پر محصول و داراي ثبات عملكرد دانه در سال‌هاي مختلف (پايداري) در كشت ديم منطقه نيمه گرمسيري گچساران صورت پذيرفت. بدين منظور تعداد 20 ژنوتيپ پيشرفته جو به مدت سه سال زراعي در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در ايستگاه‌ گچساران مورد ارزيابي قرارگرفتند. نتايج تجزيه واريانس مركب نشان داد كه از نظر اثرات اصلي ژنوتيپ‌، سال اختلاف معني داري مشاهده شد. با اين اثر متقابل ژنوتيپ با سال اختلاف معني‌دار نبود. بر اساس مقايسه ميانگين عملكرد دانه مشخص شد ژنوتيپ‌هاي شماره 6، 8، 10، 15 و 16 با حداقل عملكرد دانه در كلاس E، ژنوتيپ 3 در كلاس D و مابقي ژنوتيپ‌ها در كلاس همتراز با ارقام شاهد قرار گرفتند. از نظر وزن هزار دانه نيز در ژنوتيپ‌هاي مورد مطالعه از تنوع بالايي برخوردار بودند به نحوي كه داراي دامنه آن بين 8/33 تا 6/44 گرم با ميانگين 89/37 گرم متغير بود و ژنوتيپ هاي شماره 6 و 11 به ترتيب داراي كمترين و بيشترين وزن هزار دانه بودند. به عنوان يك نتيجه كلي، اين تحقيق نشان داد كه ژنوتيپ هاي شماره 4، 11 و 17 مي توانند به عنوان يك رقم جهت كشت در مناطق گرمسير ايران مورد توجه قرار گيرد.