واكنش برخي ژنوتيپ هاي جديد زمستانه كلزا به تنش خشكي آخر فصل

مطالعه حاضر به‌منظور بررسي واكنش 18 لاين و رقم كلزا به تنش خشكي انتهاي فصل و شناسايي ژنوتيپ‌هاي متحمل به تنش خشكي انجام گرفت. بدين منظور ژنوتيپ‌هاي موردنظر در سه رژيم رطوبتي شامل آبياري نرمال، قطع آبياري از مرحله خورجين دهي و قطع آبياري از مرحله گلدهي به‌صورت سه آزمايش جداگانه مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج تجزيه واريانس دوساله نشان داد كه اثر سال، رژيم‌هاي رطوبتي و رقم بر عملكرد دانه معني‌دار بود اما اثر متقابل ژنوتيپ در رژيم رطوبتي معني‌دار نبود. با توجه به شرايط آب و هوايي متفاوت در دو سال اجراي آزمايش و تاثير آن بر خصوصيات زراعي ژنوتيپ هاي كلزا، اثر سال نيز معني‌دار گرديد. نتايج نشان داد ميانگين عملكرد دانه ژنوتيپ‌هاي موردبررسي در شرايط نرمال، قطع آبياري از مرحله خورجين دهي و قطع آبياري از مرحله گلدهي به ترتيب 5173، 3500 و 3038 كيلوگرم در هكتار بود. ميانگين عملكردهاي به‌دست‌آمده در سه رژيم رطوبتي مختلف نشان داد كه ژنوتيپ هاي GKH2624، HW118، SW102، WPN6 و L72 به ترتيب با 4375، 4292، 4284، 4251 و 4170 كيلوگرم در هكتار داراي بيشترين عملكرد دانه بودند. برخي لاين هاي داخلي مورد بررسي همانند SW102 و L72 به دليل دارا بودن عملكرد مناسب و تحمل نسبي به تنش خشكي به ترتيب تحت عنوان نيما و نفيس نامگذاري و معرفي گرديد.