بررسي روابط همبستگي بين برخي شاخص هاي رشد و عملكرد ذرت در رژيم هاي رطوبتي متفاوت

به منظور تعيين همبستگي ميان عملكرد وبرخي از اجزاي عملكرد در ذرت در سه رژيم رطوبتي متفاوت ، يك آزمايش مزرعه اي در قالب طرح اسپليت پلات بر پايه بلوك كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. پلات اصلي -تنش كم آبي در سه سطح FC 100% (بدون تنش آب) ، FC 66% (تنش متوسط) ، FC 33% (تنش شديد) و پلات فرعي شامل قارچ هاي ميكوريزاي آرباسكولار شامل دو گونه قارچ ميكوريزا Glomus mosseae :M1 ، M2: Glomus intraradices و شاهد:M0 مي باشد. همبستگي مثبت و بالايي بين سرعت رشد محصول(CGR) با (LAI ) ، عملكرد دانه و راندمان مصرف آب در تمامي رژيم هاي رطوبتي مشاهده شد. همبستگي مثبت و بالايي بين عملكرد و اجزاي عملكرد شامل تعداد دانه در بلال و وزن صد دانه در FC 100% (بدون تنش آب) به دست آمد. هم چنين همبستگي مثبت و بالايي بين شاخص برداشت و عملكرد دانه در تمامي رژيم هاي رطوبتي به دست آمد. در نهايت مي توان نتيجه گرفت كه افزايش LAI منجر به افزايش CGR و در نهايت افزايش توليد ماده خشك، عملكرد دانه و افزايش شاخص برداشت در تمامي رژيم هاي رطوبتي مي شود. استفاده از گونه هاي ميكوريزا باعث افزايش توليد ماده خشك و عملكرد گرديد.