تناسب‌بندي اقليمي اراضي زراعي استان لرستان براي كشت گياه باقلا

تناسب‌بندي اراضي كشاورزي شرايط را براي استفاده بهينه از منابع موجود در هر منطقه براي توليد مناسب را فراهم مي‌كند؛ بنابراين اين تحقيق جهت تناسب‌بندي اراضي زراعي استان لرستان به‌كمك سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) و تحليل سلسله مراتبي (AHP) طراحي و انجام شد. ابتدا اطلاعات اقليمي بارش، دماي حداقل، حداكثر و متوسط درازمدت از ايستگاه‌هاي سينوپتيك استان لرستان تهيه گرديد و لايه رستري آن‌ها به‌كمك روش ميان‌يابي فاصله معكوس وزن‌دار (IWD) در محيط ArcGIS10.5 توليد شد. وزن هر لايه به‌كمك AHP تعيين گرديد و با روي هم‌گذاري لايه‌هاي وزن‌دار شده لايه نهايي تناسب‌بندي توليد شد. سپس لايه ‌عوامل اقليمي و لايه نهايي به‌پنج طبقه خيلي‌مناسب، مناسب، متوسط، ضعيف و خيلي‌ضعيف تقسيم شدند. نتايج نشان داد 99/144648 هكتار ( 07/50 درصد) از اراضي زراعي اين محدوده در طبقه متوسط، 96/133986 هكتار ( 38/46 درصد) در طبقه ضعيف و 09/10278 هكتار (56/3 درصد) در طبقه مناسب قرار گرفت و ساير طبقات فاقد سهم بودند. تناسب‌بندي عوامل اقليمي نشان داد دماي حداقل و دماي متوسط بيشترين محدوديت كشت گياه باقلا در سطح مورد مطالعه را ايجاد كردند. نتيجه كلي از اين تحقيق حاكي از توجه به انطباق مراحل نموي مقاوم به سرماي گياه باقلا با زمان‌هايي كه دما پايين و محدودكننده مي‌باشد.