تأثير همزيستي قارچي بر برخي صفات بيوشيميايي گياه دارويي خرفه (Portulaca oleracea L.) در خاك آلوده به كادميوم

فلزات سنگين از جمله مهمترين آلاينده‌هاي زيست‌محيطي بوده كه سهم عمده‌ي توليد آن‌ها ناشي از فعاليت‌هاي صنعتي و كشاورزي مي‌باشد. از طرفي ريزجانداران همزيست با ريشه با هدف كاهش يا برداشت فلزات سنگين از محيط‌هاي آلوده مي‌توانند راه‌حلي در جهت كاهش اثرات نامطلوب اين فلزات بر گياهان باشند. بدين منظور آزمايشي گلخانه‎اي به صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه كاملاَ تصادفي در سه تكرار روي گياه دارويي خرفه انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل چهار غلظت عنصر كادميوم (صفر، 30، 60 و 90 ميلي‌گرم بر كيلوگرم خاك) و سه تيمار همزيستي قارچي ]عدم تلقيح (شاهد)، تلقيح Trichoderma longibrachiatum (Trich) و[Piriformospora indica (Pi) بود. بر اساس نتايج، تلقيح هر دو قارچ Trich و Pi باعث افزايش فعاليت آنزيم‌هاي پراكسيداز و آسكوربات پراكسيداز (بيشترين ميزان به ترتيب چهار و دو برابر نسبت به تيمار عدم تلقيح در سطح 90 كادميوم) و ميزان پروتئين (به ترتيب سه و چهار برابر نسبت به تيمار عدم تلقيح در سطح 90 كادميوم) گرديد. در مجموع، نتايج حاكي از نقش مثبت دو قارچ‌ Trich و Pi در بهبود تحمل خرفه در خاك آلوده به كادميوم بود.