واكنش عملكرد و شاخص كارايي استفاده از زمين به كشت مخلوط كنجد و سويا

كشت مخلوط در بسياري از مناطق جهان به دليل استفاده بهينه از منابع و افزايش عملكرد كمي و كيفي گياهان زراعي و ‏دارويي اهميت يافته است. از اين رو، به منظور مطالعه واكنش عملكرد و شاخص نسبت برابري زمين به كشت مخلوط كنجد ‏و سويا، آزمايشي در سال زراعي 1396 در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار به اجرا درآمد. تيمارهاي آزمايشي ‏شامل كشت خالص كنجد، كشت خالص سويا، كشت مخلوط افزايشي سويا‎:‎كنجد (20س:100ك)، كشت مخلوط جايگزيني ‏سويا:كنجد (40س:60ك) بود. نتايج تجزيه واريانس داده ها نشان داد كه عملكرد دانه هر دو گونه گياهي به طور معني داري ‏تحت تأثير تيمارها قرار گرفتند. به طوري كه بيشترين عملكرد دانه كنجد از تيمار كشت مخلوط افزايشي 20 درصد سويا با ‏كنجد حاصل شد كه با كشت خالص كنجد تفاوت معني دار نداشت. در مورد سويا نيز بيشترين عملكرد دانه در كشت ‏خالص آن مشاهده شد و در تيمارهاي مخلوط به طور معني داري عملكرد دانه سويا كاهش يافت. در تيمارهاي مخلوط، ‏شاخص ‏LER‏ بزرگتر از يك بود كه اين امر مويد برتري كشت مخلوط اين دو گونه (به ويژه كشت مخلوط افزايشي) نسبت ‏به كشت خالص است.‏