بررسي تأثير ابعاد يادگيري سازماني بر چابكي سازماني در ادارات كل ورزش و جوانان شرق كشور

زمينه و هدف: هدف از اين پژوهش بررسي تأثير ابعاد يادگيري سازماني بر چابكي سازماني در ادرات كل ورزش و جوانان شرق كشور مي باشد. روش كار: روش اين تحقيق، تحليلي- توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري آن را كاركنان ادارات كل ورزش و جوانان شرق كشور در سال 1397 تشكيل مي دهند كه به صورت تمام شمار به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه چابكي سازماني شريفي و ژانگ (2004) و پرسشنامه يادگيري سازماني نيف و همكاران (2001) بود كه روايي آن ها توسط تعدادي از اساتيد مديريت تأييد شد و ضريب پايايي آن ها با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ به ترتيب 942/0 و 941/0 به دست آمد. تجزيه و تحليل داده ها نيز با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي از طريق نرم افزار spss انجام شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش بيانگر اين است كه يادگيري سازماني و چابكي سازماني در ادارات كل ورزش و جوانان شرق كشور مطلوب است و نتايج مربوط به بررسي همبستگي بين متغيرها نشان داد بين متغير يادگيري سازماني و چابكي سازماني ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد (70=r، 001/0=p-value)، اما براساس ضرايب رگرسيون متغيرها، همه مولفه هاي يادگيري سازماني با چابكي سازماني مرتبط نمي باشند و با توجه به ضريب بتاي مولفه ها، سه مولفه اشتراك دانش، توسعه شايستگي كاركنان و رهبري مشاركتي بيشترين تأثير را بر چابكي سازماني در جامعه هدف دارند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به دست آمده از تحقيق، پيشنهاد مي شود مسئولان ادارات كل ورزش و جوانان استان هاي مورد تحقيق همواره بر عامل يادگيري سازماني تأكيد داشته باشند و با ارتقاء سطح دانش و مهارت كاركنان و مشاركت بيشتر آن ها در تصميم گيري ها در جهت بهبود قابليت تغيير و انعطاف پذيري و چابك سازي بيشتر ادارات تلاش نمايند.