اثر هشت هفته تمرينات كششي PNF به شيوه C.R.A.C بر تعادل ايستا و پوياي دختران ورزشكار 22-17 سال

زمينــه و هــدف: شواهد نشان داده‌اند كه تمرينات كششي ايستا باعث بهبود دامنه حركتي مفصل شده ولي بطور موقت تعادل و زمان عكس‌العمل را كاهش مي‌دهند. هدف مطالعه حاضر اين بود كه آيا هشت هفته تمرينات كششي PNF به شيوه C.R.A.C بر تعادل ايستا و پوياي دختران ورزشكار 22-17 سال اثر معكوس دارد؟ روش كار:2 دختر ورزشكار (اجراي تمرينات تخصصي Fitness) 22-17 سال، بدون مشكلات پاتولوژي در ران، زانو و كمر بصورت هدفمند و دردسترس انتخاب شدند. اين افراد به دو گروه 11 نفره (تجربي و كنترل) تقسيم شدند. گروه تجربي علاوه بر تمرينات تناسب اندام، تمرينات كششي PNF به شيوه (Contract- Relax- Agonist- Contraction) را بر اساس اصل اضافه بار فزاينده به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته با سه ست 15 ثانيه‌اي و 10 ثانيه استراحت اجرا نمودند. گروه كنترل فقط تمرينات مربوط به تناسب اندام را انجام داد. تعادل ايستا با آزمون ارزيابي خطاهاي تعادل ايستا در شش وضعيت و تعادل پويا با آزمون گردش ستاره مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين متغيرها با آزمون‌هاي t مستقل و t همبسته در سطح (05/0 P) مقايسه شد. يافتهها :نتايج مربوط به گروه تجربي، 42% افزايش در تعادل ايستاي كل را نشان داد (0001/0p ). بين گروه تجربي و كنترل در 4 وضعيت از تعادل ايستا به جز 2 وضعيت (ايستادن روي دو پا و ايستادن يك پا جلو ـ يك پا عقب روي سطح نرم) تفاوت معناداري مشاهده شد (04/0p ). همچنين تفاوت معناداري بين گروه تجربي و كنترل در تمام متغيرهاي مرتبط با تعادل پويا (03/0p ) به جز جهت خلفي ـ داخلي بدست آمد. نتيجــه گيــري :بطوركلي، تمرينات كششي PNF به شيوه C.R.A.C باعث بهبود تعادل ايستا و پويا شد. مكانيزم فيزيولوژيكي تمرينات PNF بر عملكرد گيرنده‌هاي حسي ـ عمقي متمركز است. اين تمرينات باعث بهبود عملكرد اين گيرنده‌ها شده و اثر كمتري بر مختل شدن تعادل دارند.