اثر بازيهاي بومي محلي و يوگا بر مهارتهاي حركتي دختران داراي ناتواني هوشي

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، مقايسة اثر يك دوره بازي هاي بومي محلي و حركات ريتميك يوگا بر مهارتهاي حركتي دختران كم توان ذهني آموزش پذير بوده است. روش كار: پژوهش حاضر، نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون- پسآزمون است.نمونة آماري اين پژوهش را 30 دانشآموزان دختر كمتوان ذهني آموزشپذير 14 تشكيل ميدادند كه بهصورت دردسترس و هدفمند انتخاب و به روش همتاسازي در دو گروه بازيهاي بومي محلي و يوگا قرار گرفتند. هر دو گروه به مدت 8 هفته به تمرينات پرداختند. ابزارمورد استفاده در پژوهش حاضر، چكليست مجموعه آزمونهاي ارزيابي حركت كودكان بود كه به صورت پيشآزمون و پسآزمون توسط والدين تكميل شد. يافته ها: براي تحليل دادهها از آزمون تي همبسته و تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته ها نشان داد كه بازي هاي بومي محلي و حركات ريتميك يوگا اثر معناداري بر كاهش اختلال مهارتهاي حركتي داشته است نتيجه گيري: همينطور، بازي بومي محلي نسبت به حركات ريتميك يوگا باعث كاهش بيشتري در ميزان اختلال مهارتهاي حركتي شد.