تأثير شش هفته تمرينات اكسنتريك همسترينگ بر تعادل و عملكرد مفصل زانوي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه

هدف: آسيب ورزشكار يك فاكتور عمده در كاهش عملكرد و قدرت وي مي باشد. از طرفي ورزشكاران براي رسيدن به عملكرد مطلوب به سطح بالايي از هماهنگي، كنترل پاسچر، قدرت و دامنۀ حركتي نياز دارند. بنابراين هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير شش هفته تمرينات اكسنتريك همسترينگ بر تعادل و عملكرد مفصل زانوي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه بود. روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي 30 دانش آموز مقطع متوسطه كه در آزمون هاي غربالگري عملكردي نمرۀ زير 14 كسب كردند انتخاب و به طور مساوي به دو گروه همسان تقسيم شدند. قبل و بعداز تمرينات، متغييرهاي تعادل ايستا، تعادل پويا و عملكرد مفصل زانو به ترتيب به وسيله آزمون لك لك، آزمون Y وfms مورد اندازه گيري قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون آماري تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: بر اساس نتايج، در پيش آزمون اختلاق معناداري در تعادل ايستا، تعادل پويا و عملكرد حركتي بين دو گروه تجربي و كنترل وجود نداشت(p≥0/05). در پس آزمون بين دو گروه تجربي و كنترل تفاوت معناداري تعادل ايستا، تعادل پويا و عملكرد حركتي مشاهده شد(p≥0/05). نتيجه گيري: براساس نتايج، تمرينات اكسنتريك همسترينگ مي تواند موجب بهبود تعادل و عملكرد حركتي در دانش آموزان مقطع متوسطه شود، لذا جهت تقويت عملكرد ورزشي و پيشگيري از وقوع آسيب هاي ورزشي، مي توان چنين تمريناتي را در برنامه هاي تمريني گنجاند.