تخصيص بهينه كاربري اراضي در سطح روستا با توجه به پارامترهاي طرح هادي روستايي

كشور ايران به رغم رشد سريع شهرنشيني به خصوص دو دهه اخير هنوز هم درصد زيادي از جمعيت كشور در نواحي روستايي زندگي مي¬كنند و همين امر دليل قانع كننده اي براي توجيه پرداختن به رفاه همه جانبه روستاييان را ضرورت مي بخشد. يكي از عوامل مهم نارضايتي مردم عدم مكانيابي مناسب كاربري¬هاي پيشنهادي در تخصيص كاربري است. از اين رو يكي از مسائل بسيار ضروري كه در روستاها بايد به آن توجه كرد مسئله تخصيص عادلانه كاربري¬هاي اراضي در روستا مي¬باشد. در اين پژوهش ابتدا عوامل محدود كننده در تخصيص كاربري شناسايي و حذف گرديد سپس تخصيص بر اساس فاكتورهاي دسترسي، همسايگي، پتانسيل محيطي و مقاومت تغير كاربري¬ها صورت گرفت. روش بكار گرفته در اين مطالعه پارسل مبنا مي¬باشد كه روش دقيق تري نسبت به روش رستري براي تخصيص كاربري مي¬باشد. كاربري¬هاي تخصيص يافتهدر اين پژوهش، به صورت يكدست در تمام جهات و نزديك محدوده بافت موجود روستا گسترش يافته است كه از منظر شهرسازي مزيت خوبي بشمار مي¬رود.