تحليل تغييرات زماني تالاب هامون با تركيب داده هاي ماهواره اي لندست و سنتينل 2

امروزه اهميت روز افزون مديريت منابع آب در فعاليت هاي اقتصادي و ضرورت كاهش آثار و تبعات منفي ناشي از توسعه نامتوازن بخش هاي مختلف كشور از يك سو و بحران هاي طبيعي همچون خشكسالي هاي متمادي از سوي ديگر ايجاب مي نمايد كه اهميت و نقش مديريت منابع آب در رشد اقتصادي و رفاه اجتماعي به درستي و با واقع بيني كامل شناخته و تعريف شود. درك روند تغيير و شناخت سير تحولات اكوسيستم ها به طورعام و تالاب ها به طور اخص، مي تواند تا حدي در پيش بيني ازوضعيت آيندة آنها در صورت ادامة روند كنوني راهگشا باشد. . تالاب هامون بزرگترين تالاب آب شيرين فلات ايران، در طول حيات خود شاهد دوره هاي خشك و كم آبي بوده است. با توجه به قرار گيري اين تالاب در بخش شرقي ايران با وضعيت غالب آب و هواي گرم و خشك اين تالاب از جمله مناطقي است كه درك روند تغييرات آبي و ارتباط آن با ديگر عوامل تاثير گذار ميتواند در مديريت بهتر اين پهنه آبي موثر باشد. در اين مقاله تغييرات كاربري تالاب هامون با استفاده از جديدترين و پيشرفته ترين ماهواره هاي پايش منابع زميني در طي دوره 14 ساله مورد بررسي قرار گرفته است. براي بررسي تغييرات كاربري از تصاوير ماهواره لندست و سنتينل 2 طي فاصله زماني سال هاي 2004 تا 2018 استفاده گرديد كه پس از تصحيحات هندسي و راديومتريك و برس تصوير طبق مرز محدوده مطالعاتي به منظور تعيين كاربري ها، طبقه بندي به روش ماشين بردار پشتيبان صورت گرفت. سپس با مقايسه و بررسي صحت داده ها، تغييرات كاربري اتفاق افتاده در طول 14 سال مورد بررسي قرار گرفت.