ارزيابي روش هاي محاسبه اختلاط كاربري زمين در محلات شهر آمل

طي چند دهه گذشته توسعه اختلاط كاربري ها، به الگوي برنامه ريزي مكاني مهم در كشورهاي پيشرفته تبديل شده است. نحوه قرار گيري كاربري هاي شهري، تأثير بسزايي در سطح كيفيت زندگي و كارايي خدمات مربوط به كاربري هاي مختلف دارد و محققان مختلف سعي در گسترش ادبيات موضوع و روش هاي ارزيابي كاربري زمين بر اساس مفهوم اختلاط كاربري داشته اند. يكي از علايق پژوهشگران حوزه ي كاربري اراضي شهري سنجش مناسب ميزان اختلاط كاربري ها بوده است و سعي شده با استفاده از شاخص هايي درجه ي اختلاط و تنوع كاربري ها را در سطح محلات مختلف يك شهر بسنجند. با توجه به اهميت موضوع در اين تحقيق سعي شده است با استفاده از شاخص هاي سنجش اختلاط كاربري )آنتروپي، هرفيندال-هيرشمن، گيبز-مارتين، سيمپسون و آماره كانوني( به ارزيابي الگوي اختلاط كاربري زمين در شهر آمل پرداخته شود. نتايج تحقيق نشان مي دهد نتايج ارزيابي روش هاي مختلف محاسبه اختلاط كاربري زمين نشان داد از ميان پنج روش بررسي شده در اين تحقيق براي محلات شهر آمل، چهار روش آنتروپي، هيرشمن-هرفيندال، گيبز- مارتين و سيمپسون داراي رابطه و جهتي مثبت با يكديگر داشته اند و در مقابل مقدار اختلاط كاربري زمين بدست آمده حاصل روش آماره كانوني با چهار روش فوق جهت و رابطه اي معكوس و منفي دارد. همچنين در بحث فاصله از مركز شهر و مقدار اختلاط كاربري زمين نمودارهاي همبستگي نشان داد كه در چهار روش آنتروپي، شاخص هيرشمن-هرفيندال، گيبز-مارتين و سيمپسون با نزديك شدن به مركز شهر مقدار اختلاط كاهش مي يابد؛ و در مقابل محله هاي پيراموني حاشيه شهر درجه اختلاط بالاتري دارند اين در حالي است كه در روش آماره كانوني نزديك شدن به مركز شهر مقدار اختلاط افزايش مي يابد.