راهكارهاي نوين آبخيزداري شهري در استحصال آب و مديريت سيلاب هاي شهري

امروزه با گسترش روند شهرسازي و تغيير در كاربري‌هاي طبيعي به محيط‌هاي مصنوعي و دست ساخت، محيط هائي با رفتارهاي هيدرولوژيكي و هيدروليكي متفاوت ايجاد گرديده، كه به آبخيزهاي شهري شهرت يافته اند. آبخيزداري شهري مقوله جديدي از مديريت آب است كه با تلفيق و هماهنگي با معماري و مهندسي عمران شهري مي‌تواند ضمن تامين آب، حفظ محيط زيست و ايجاد پايداري در توسعه، از بروز سيل در شهرها جلوگيري كند. آبخيزداري شهري راهكارهاي بهره‌برداري و مديريت پايدار از منابع آبخيز را در حوضه هاي شهري و روستايي و حريم آنها را در طبيعت به‌منظور بازسازي تخريب هاي طبيعت در اثر توسعه شهري طراحي و تدوين مي نمايد. نگاه به سيلاب در حال حاضر در سطح جهان متفاوت از گذشته مي‌باشد و فقط بحث كنترل و مقابله با سيلاب مطرح نيست بلكه كنترل، مديريت و همزيستي با سيلاب مورد توجه قرار گرفته است. در اين بين توجه به مقوله آبخيزداري شهري و نقش آن در مديريت يكپارچه سيلاب شهري حائز اهميت مي‌باشد به طوري كه تلفيق روش‌هاي سازه‌اي و غيرسازه‌اي، استفاده از روش‌هاي نوين كنترل سيلاب و توجه به نقش فضاي سبز شهري در مديريت و كنترل سيلاب را مي‌توان از نتايج مثبت بكارگيري آبخيزداري شهري در مديريت يكپارچه سيلاب شهري به شمار آورد. در زمينه آبخيزداري شهري راهكارهاي مختلفي جهت كنترل مديريت و مهار سيلاب وجود دارد كه در اين مقاله به برخي از آنها اشاره شده است. تجربيات جهاني نشان مي‌دهد كه يك راه حل مشخص و مطمئن براي مهار و كاهش خسارات سيلاب براي كليه مناطق سيلگير وجود ندارد و به تناسب محدوديت‌ها و امكانات مناطق مختلف مي‌توان روش‌هاي متناسبي را مورد استفاده قرار داد.