مناسب سازي فضاهاي شهري براي معلولان

يك شهرطيفي از اقشار و افراد با وضعيت هاي سني، جنسي، جسمي و روحي متفاوت را دربرمي‌گيردكه بطور طبيعي داراي علايق، معيارها و نيازهاي متفاوتي براي زندگي مي‌باشند و اين محيط شهري بايد ارائه دهنده خدمات بيشتري به اقشارآسيب پذير باشد تا اين گروه از صحنه جامعه محو نگردد و به فراموشي سپرده نشوند. ناتوانان جسمي، معلولان و جانبازان، بخشي از افراد جامعه اند كه همچون سايرين نيازمند دسترسي و استفاده از امكانات و خدمات عمومي هستند. جهت توانمند سازي جامعه و پايدار سازي آن توجه به امور معلولان امري بس اجتناب ناپذير است. مناسب سازي فضاهاي شهري براي معلولان از اولويت دارترين برنامه ها و اقدامات مديريت شهري محسوب مي‌گردد. با وجود اين بسياري از عرصه هاي عمومي شهري همچون گذرگاه ها، پارك ها و مراكز شهري در اغلب شهرها با معضل نامناسب بودن فضا براي استفاده معلولان و ناتوانان مواجه‌اند. روش شناسي انجام اين پژوهش توصيفي و مروري است. براي گرد آوري داده ها از روش اسنادي و كتابخانه اي استفاده شده است.