بهره گيري از بسته بندي هاي زيست تخريب پذير براي مقابله با آلودگي هاي زيست محيطي

امروزه اكثر مواد مورد استفاده براي بسته‏بندي مواد غذايي، مواد زيست تخريب ناپذير هستند كه سبب ايجاد مشكلات محيطي جدي شده اند پليمري نفتي به دليل قابليت شكل‏پذيري آسان، قيمت ارزان، سبكي، مقاومت شيميايي بالا، تنوع خواص فيزيكي، قابليت درزبندي به وسيله حرارت، چاپ‏پذيري خوب و فرآيند توليد آسان به طور گسترده در صنايع بسته‏بندي مورد استفاده قرار مي‏گيرند. اين مواد علاوه بر مزاياي زياد، محدوديت‏هايي نيز دارند. آلودگي ناشي از پلاستيك‏هاي سنتزي توليد شده از مشتقات نفتي و مشكلات ناشي از روش‏هاي مختلف آلودگي‏زدايي مانند دفن كردن، سوزاندن و بازيافت آن‏ها توجه پژوهشگران را طي سال‏هاي اخير به امكان استفاده از پليمرهاي طبيعي زيست تخريب‏پذير در توليد مواد بسته‏بندي معطوف كرده است. نياز جهاني به پلاستيك‏هاي زيستي رو به افزايش است كه علت اصلي آن افزايش شديد قيمت گاز و نفت خام مي‏باشد. عوامل مهم ديگر عبارتند از: تقاضا مصرف‏كنندگان به محصولات سازگار با محيط زيست، افزايش توليد پلاستيك‏هاي زيستي مخصوصا پلي لاكتيك اسيد PLA و وجود فشارهاي سياسي و قوانين موجود براي كاهش پلاستيك‏هاي تخريب‏ناپذير. همچنين فشارهاي ديگري نه فقط از سمت صنعت پلاستيك‏سازي بلكه از سوي دولت‏ها براي محدود كردن دفن انواع زباله در خاك، نياز به مديريت بازيافت ضايعات به طرق ديگر را افزايش مي‏دهند.