تأثير عصاره هاي گياهي بر افزايش عمر انبارماني پرتقال تامسون با اندازه گيري صفت كاهش وزن

كاهش وزن ميوه ها همراه با كاهش كيفيت داخلي، مهم ترين عامل محدودكننده عمر انبارماني ميوه ها مي باشد. كاهش وزن يكي از فاكتور هاي مهم در دوره انباري و نيز از نظر اقتصادي حائز اهميت است. تاثير عوامل محيطي مي تواند روي روند كاهش وزن مثبت يا منفي يا بي تاثير باشند. استفاده از تركيبات طبيعي نظير عصاره ها و اسانس هاي گياهي راهبرد مناسبي در كنترل پوسيدگي هاي پس از برداشت و به تاخير انداختن پيري بافت هاي گياهي معرفي شده است. اين مطالعه با هدف بررسي اثر عصاره-هاي گياهي ميخك، چريش و اسطوخودوس و همچنين پوشش خوراكي كيتوزان جهت افزايش عمر انبارماني محصول پرتقال استفاده شد، و در نهايت تأثير اين تيمارها با واكس (تركيب شيميايي) مقايسه شد. ميوه هاي تيمار شده به مدت 100 روز در دماي انبار معمولي نگهداري شدند و هر بيست روز يكبار ميوه هاي مربوط به بيست روز اول از انبار خارج شده و توزين شدند. نتايج نشان داد كه ميوه هاي تيمار شده با واكس در مقايسه با تيمارهاي ديگر و شاهد، با مقدار21/18 درصد در پايان روز 100،كاهش وزن كمتري را نشان دادند. وزن ميوه هاي پوشش داده با واكس 51/22 درصد كاهش وزن كم تري را نشان دادند. بعد از واكس، كيتوزان با غلظت 5/1% با مقدار كاهش وزن 92/21 بهتر از غلظت هاي ديگر كيتوزان بود. از ميان عصاره هاي مختلف، عصاره اسطوخودوس اتانولي با غلظت 6000 با مقدار 19/24 موثر تر بود.