ضرورت آموزش چند فرهنگي و زباني در ايران

ايران از ديرباز مهد تمدنهاي بزرگي بوده است و آفرينده اين تمدنها اقوام و فرهنگهاي مختلف بودند. در واقع اين تكثر فرهنگي و مبادلات بين اقوام موتور پيش برنده جامعه بوده و حفظ و ارتقاي اين فرهنگها، همزيستي مسالمت آميز و توسعه جامعه را تضمين خواهد كرد. در اين مقاله با ارائه تاريخچه مختصري از روند يكسان سازي فرهنگي در ايران به مفهوم آموزش چند فرهنگي و زباني پرداخته و مزاياي آنها تا حدودي بررسي شده در پايان پيشنهاداتي براي كاربست آنها به ذينفعان ارائه شده همچنين از آموزش و پروش درخواست مي شود با تدوين برنامه هاي راهبردي و عملياتي به شكل جدي تر وارد اين عرصه شود.