بازآفريني بافت فرسوده شهري نمونه موردي: محله هاشمي تهران

بسياري از طرح‌هاي نوسازي بافت‌هاي فرسوده شهري كه در طول چند دهه گذشته تهيه شده، به علل مختلف ناكارآمد بوده، محقق نشده يا درصد جزيي از آن اجرا شده و چنانچه اجرا شده‌اند، پيامدهاي فرهنگي واجتماعي مؤثري دربر نداشته و بعضاً داراي پيامدهاي منفي بوده است. دانشمندان و مسئولين امور شهري و همچنين مختصصان و كارشناسان مسائل شهري سالهاست كه جهت بهسازي ونوسازي و بازآفريني بافت قديم و فرسوده شهرها تلاش نموده و راهكار هايي را نيزارايه نموده اند . اصلي ترين و مهمترين هدف و راهبرد اساس جهت مداخله براي بهسازي و بازآفريني بافت كهن و فرسوده شهري ، بازگرداندن اين مجموعه به چرخه زندگي شهري است . در اين پروژه به بررسي و بازآفريني بافت فرسوده محله هاشمي شهر تهران پرداخته ايم و با تجزيه وتحليل وضعيت كنوني بافت ،سعي درارايه پيشنهاد هاي كارا و عملي جهت بازآفريني اين محدوده از بافت فرسوده شهرتهران داريم . روش تحقيق دراين پروژه توصيفي – تحليلي و شيوه گردآوري داده ها اسنادي – پيمايشي است كه جهت تجزيه و تحليل داده ها پرسشنامه اي تهيه گرديد و با استفاده از روش نمونه گيري كوكران ، پرسشنامه دربين 400 خانوار محدوده مورد مطالعه توزيع گرديد . همچنين از مدل تحليلي swot نيز جعت بررسي نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهديدهايي كه پيش روي بازآفريني بافت فرسوده محله هاشمي قرار دارد ، استفاده شد . بنابرين با توجه به مطالعات و تجزيه وتحليل هاي صورت گرفته آنچه ازنتيجه اين مباني گرفته مي شود آن است كه ، بازآفريني بافت هاي فرسوده شهري، بي ترديد نيازمند اجراي پروژه هاي مختلفي به منظور ارتقاي وضعيت محيطي ،اقتصادي واجتماعي است و اجراي اين پروژه ها بدون مشاركت مردمي ممكن نخواهد بود . نتيجه ي اين روند بي شك ارتقاي تحقق پذيري پروژه ها به دليل رعايت هم زمان شاخص هاي مشاركت پذيري ،اقتصادي و محيطي خواهد بود .