افزايش پايداري آنزيم با استفاده از تكنيك نانوذرات تك آنزيم

به طور كلي آنزيم ها بيوكاتاليست هايي در مقياس نانومتر هستند كه واكنش هاي شيميايي را در سلول ها و ارگانيسم ها تعديل مي كنند. آنزيم ها در توليد بيوسنسورها و توليد مواد شيميايي كاربرد دارند. استفاده آنزيم به صورت آزاد در بيوسنسورها داراي معايبي ازجمله حيات كاتاليستي كوتاه است كه موجب پايداري كم و در نتيجه استفاده محدود آنها گشته است. روش هاي مختلفي براي رفع اين مشكل وجود دارد كه يكي از اين روش ها پايدار سازي آنزيم به صورت نانوذرات تك آنزيم است. اين روش نوعي انكپسولاسيون آنزيم نيز مي باشد. به اين صورت كه ملكول تك آنزيم توسط لايه بسيار نازكي از مواد پليمري پوشانده مي شود. اين لايه پليمري كه در حد نانومتر است تخلخل كافي براي انتقال سوبسترا را دارا مي باشد. در واقع وقتي تك ملكول آنزيم گلوكز اكسيداز توسط يك شبكه پليمري آلي-معدني درمقياس نانو پوشانده مي شود، حيات كاتاليستي و پايداري آنزيم به شدت افزايش مي يابد. با اين تفاسير هدف از اين تحقيق پايدارسازي آنزيم به شكل نانو ذرات تك آنزيم مي باشد.