افزايش قابليت اطمينان، مقياس‌پذيري و قابليت دسترس‌پذيري براي الگوريتم مرتب‌سازي ادغام موازي روي يك گره با يك ارباب و چندين برده و مقايسه آن با اجراي سريال، MPI و PVM

عمليات محاسبات موازي در اصل به اين صورت است كه مشكلات بزرگ اغلب مي‌توانند تقسيم‌شده و كوچك‌تر شوند كه پس‌ازآن به‌صورت هم‌زمان باصرفه جويي در زمان و با بهره‌گيري از منابع غير محلي و غلبه بر محدوديت‌هاي حافظه حل شوند. مرتب‌سازي ادغام تنها الگوريتم مرتب‌سازي سريع و پايدار نيست، اما براي فهم و نمايش عمومي نوع پربار روش تقسيم و غلبه بهتر است. ازاين‌رو درك بهتري از مرتب‌سازي ادغام موازي مي‌تواند به‌طوركلي كمك به درك بهتري از تقسيم و غلبه موازي كند. هدف اصلي ما در اين مقاله شكل‌دهي يك مدل گره منفرد مشترك براي MPI و PVM كه نشان‌دهنده وابستگي عملكرد مرتب‌سازي ادغام موازي در رم گره‌ها (رايانه‌هاي شخصي) مورداستفاده در محاسبات موازي و همچنين باعث افزايش قابليت اطمينان، مقياس‌پذيري و قابليت دسترس‌پذيري خواهد بود. راه‌حل اساسي افزايش تعداد برده‌ها براي MPI، PVM با جداول طراحي‌شده كه 5 و 6 هسته در نظر گرفتيم و در متن مقاله شاهد نتايجي شديم كه باعث افزايش قابليت اطمينان و دسترس‌پذيري و همچنين كاهش زمان پردازش گرديد و در آخر با تغييرات اندازه رم كه براي پردازش در اختيار سيستم قرارگرفته بود باعث افزايش مقياس‌پذيري گرديد.