نقش تعهدات ايجابي دولت ها در استقرار صلح

دستيابي به صلح همواره از آرزوهاي ديرين بشر بوده است،اين مفهوم در طي ساليان متمادي دستخوش تغيير شده است. تا قبل از تحولات اخير در روابط بين‌المللي، منبعث از نگاه نظامي كه اصطلاحا نظام وستفاليايي ناميده مي‌شود صلح و امنيت،ناظر بر نبود جنگ و احترام دولت ها به تماميت ارضي و حاكميت ديگر دولت ها بوده است،اما توسعه حقوق بشر و جهانشمولي آن باعث شد كه صلح علاوه بر نبود تهديد هاي نظامي به نبود عوامل ديگري ازجمله فقر و گرسنگي، تروريسم، قاچاق و جرائم سازمان‌يافته، شيوع بيماري‌هاي مسري، مهاجرت‌هاي بي‌رويه، محيط‌زيست و نقض حقوق بشر تسري يابد كه از آن تحت عنوان صلح مثبت ياد مي شود..با توجه به نقش تاثير گذار دولت ها در وجود يا عدم وجود فاكتور هاي مذكور، در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي-تحليلي بيان شده است كه چگونه تعهدات دولت ها خصوصا تعهدات ايجابي آنها در تحقق صلح جهاني نقش دارد و اينكه دولت ها با انجام تعهداتشان در برابر كدام حقوق مي توانند به استقرار صلح و امنيت بين المللي كمك كنند.