روابط بين الملل و صلح از نگاه اسلام

امروزمفهوم صلح وامنيت به جاي آنكه به عنوان يك مفهوم با كاركردهاي حقوقي باشد بيشتر دستاويز سياسي براي قدرت‌هاي زورگوي جهان است.صلح و امنيت بين‌الملل امروز در سايه عمل به قرآن، سنت و مكتب اهل‌بيت‌(ع) محقق مي شود،امروز در روابط بين المللي حق وتو كه براي اعضاي دائم سازمان ملل و كشورهاي پيروز در جنگ جهاني دوم تعريف مي شود باعث شده است به جاي تحقق صلح و امنيت بين المللي شاهد تهديد آن باشيم.از گذشته آرزوي بشر تحقق صلح و امنيت بين المللي بوده است اما متاسفانه با گذشت زمان شاهد اتفاقات ديگري بوديم به گونه اي كه مفاهيمي كه در منشور سازمان ملل متحد آمده است در دوره‌اي با عنوان «جهاني شدن» دچار تغييرات اساسي شد. برخي از كشورها مي‌خواهند با عناوين صلح و امنيت بين‌الملل حقوق بشر و دموكراسي را كه حق ملت‌هاست از آنها نقض كنند از اين رو استقلال، آزادي، پيشرفت و عدالت در كشورها از بين مي‌رود و در اين شرايط مي‌توان گفت اين كشورها خود ناقض اصلي صلح و امنيت بين‌المللي خواهند بود. دين اسلام مهم ترين مبناي فكري خود را در تبيين نحوه تعامل افراد انساني با محور قراردادن اصل صلح و ثبات در جوامع، ارائه مين مايد. قرآن كريم در يك فراخوان عمومي، جامعه ايماني را به صلح و سلم فرامي خواند و پيروان مكتب الاهي را به« دارالسلام» دعوت مي كند.قرآن وجود تفاوت ها در جامعه بشري را امري طبيعي و ناشي از تفاوت در خصوصيات آفرينش، منطقه زندگي، اخلاق و عادات و ديگر عوامل طبيعي مي داند. پروردگار متعالتفاوت و اختلاف را عامل افزايش شناخت انسا نها از يكديگر معرفي كرده است.