امكان سنجي استحصال آب از مه در استان اردبيل

محدوديت منابع آبي و بحران ناشي از كمبود آب ضرورت بررسي روش‌هاي نوين جهت تأمين منابع آبي را مشهود مي‌سازد. در بسياري از نقاط زمين، عليرغم خشكي وكم باراني، مشاهده مي‌شود كه معمولأ قله كوه‌ها پوشيده از ابرهاي قله‌اي و در مناطق پست، هميشه مه وجود دارد. يكي از راه‌هاي تامين آب مي‌تواند استحصال آب از مه و ابرهاي قله‌اي باشد. در اين تحقيق، داده‌هاي مه ماخوذه از سازمان هواشناسي در محيط نرم افزاري spss مورد پردازش قرارگرفته و مناطق مه خيز استان در محيط Arc GIS تعيين، سپس با توجه به نقش و اهميت سمت و سرعت جريان باد در آورد مه، گلبادهاي ماهانه ايستگاههاي مطالعاتي با استفاده از نرم افزار Wrplot تهيه و تحليل شدند.. در راستاي نقش مه در نوع و تراكم پوشش‌هاي گياهي نيز نقشه پهنه‌بندي و همپوشاني پديدة مه و طبقات پوشش گياهي حاصل شد. اين تحقيق نشان مي دهد كه باد شرقي، باد مه آور و به سبب سرعت مناسب وغالبيت آن در طول سال براي نصب جمع كننده‌ها ايده‌آل مي‌باشد. براساس اين مطالعه، حدود7/ 21درصد استان داراي شرايط بسيار مناسب، 9/57 درصد داراي شرايط مناسب و 4/20 درصد داراي شرايط نامناسب و نمين، اردبيل و پارس‌آباد اولويت‌هاي اول تا سوم براي اجراي طرح استحصال آب از مه را دارا بوده و اين امر در خلخال نا‌كارآمد خواهد بود. به عبارت ديگر، اجراي اين طرح مي‌تواند در سطوح محلي نياز آب مصرفي را تأمين ولي در سطح ملي و منطقه‌اي نامحتمل مي‌باشد.