اهميت همبستگي ژنتيكي و ركورد فنوتيپي بر صحت ژنومي داده‌هاي شبيه‌سازي شده با استفاده از مدل‌هاي حاوي اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط

هدف اين تحقيق بررسي نقش همبستگي ژنتيكي بين جمعيت مرجع و تاييد و همچنين اثر وراثت پذيري جمعيت مرجع بر صحت ژنومي جمعيت تاييد با نسبت‌هاي مختلف ركورد فنوتيپي، با استفاده از مدل‌هاي حيواني داراي اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط(G×E) از طريق شبيه‌سازي داده‌هاي ژنومي جانهي بود. بدين منظور، چهار سناريو متفاوت براي سطوح مختلف عدم تعادل پيوستگي (بالا و پايين) و جايگاه هاي صفات كمي (90 و 300) با تراكم K15 شبيه‌سازي شد. بعد از شبيه‌‌سازي جمعيت‌ ها، به طور تصادفي اقدام به حذف 50 و 95 درصد نشانگرها نموده و در مرحله بعد نشانگرهاي حذف شده از طريق نرم افزار Flmpute جانهي شدند. دامنه صحت جانهي بين 737/ 0-941/ 0 بود. عدم تعادل پيوستگي فاكتور اصلي موثر بر صحت جانهي بود. با افزايش ركورد فنوتيپي در جمعيت تاييد و افزايش تعداد افراد جمعيت مرجع صحت پيش بيني ژنومي افزايش يافت. زماني كه حيوانات بدون ركورد فنوتيپي محيط دوم (جمعيت تأييد)، با استفاده از اطلاعات ژنومي خويشاوندانشان در محيط سوم (جمعيت مرجع) ارزيابي شدند مقدار صحت پيش بيني ژنومي بالا بود. هنگامي كه حيوانات با 75 درصد ركورد فنوتيپي در محيط دوم (جمعيت تأييد)، با استفاده از اطلاعات ژنومي خويشاوندانشان در محيط اول و سوم (جمعيت مرجع) ارزيابي شدند بالاترين مقدار صحت پيش بيني ژنومي مشاهده شد.