روانشناسي كمال در گلستان سعدي با تأكيد بر عوامل تزكيه

چكيده : روانشناسي كمال يكي از شاخه هاي جديد در علم روانشناسي است كه بر اساس نظريه هاي بزرگاني چون فرويد ، يونگ ، آلپورت ، راجرز ، مزلو و ديگران شكل گرفته است . سنجش آثار بزرگان ادب پارسي با اين نظريه ها پژوهشي ميان رشته اي است كه ضمن گشودن دريچه هايي نو در عرصه ي تحقيق و بررسي متون ، نشانگر اقتران افكار ستارگان ادب پارسي با افكار و نظريه هاي جديد به ويژه در عرصه ي روانشناسي شخصيت است . عواملي چون عشق ، همنشيني با خوبان ، قناعت ، حفظ سرّ ، تلاش و كسب حلال ، فضيلت دانش و هنر ، ارجحيت باطن اعمال بر ظواهر ، بردباري و اخلاق مداري از عوامل تكوين شخصيت سالم اند كه هم در روانشناسي كمال و هم در گلستان جايگاهي خاص دارند ، امّا براي بررسي اين عوامل نياز به شناخت هر چند مجمل از زندگي و تفكّر سعدي و نظريه هاي كمال ضروري مي باشد. بي شك عوامل ديگري در گستره ي تزكيه مورد توجّه سعدي در گلستان بوده است كه به دليل گسترده شدن بحث و فقدان مجال، پرداختن بدانها مقدور نبود . اين پژوهش به شيوه ي كتابخانه اي و با روش توصيفي – تحليلي صورت گرفته است.