بررسي رابطه مهارتهاي اجتماعي و كمال‌گرايي با وابستگي به شبكه‌هاي اجتماعي مجازي

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه مهارتهاي اجتماعي و كمال گرايي با وابستگي به شبكه هاي اجتماعي مجازي دانش آموزان مقطع سوم متوسطه دوم شهر گرمسار در سال 1396-1395 صورت گرفته است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر يك پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است.جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرگرمسار كه در سال تحصيلي 1396-1395 مشغول به تحصيل بود كه 120 نفر(60 نفر دختر و 60 نفر پسر) به وسيله نمونه گيري چند مرحله اي خوشه اي از بين دانش آموزان انتخاب شدند. ابزار سنجش اين پژوهش شامل پرسشنامه اعتياد به اينترنت كيمبرلي يانگ ، پرسشنامه كمال‌گرايي تري شورت و همكاران و مقياس مهارتهاي اجتماعي ماتسون بود.براي تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين مهارتهاي اجتماعي و وابستگي به شبكه‌هاي اجتماعي مجازي رابطه منفي معني داري p 0/05و بين كمال‌گرايي منفي با وابستگي به شبكه‌هاي اجتماعي مجازي رابطه مثبت معني‌دارp 0/05 وجود داشت. مي توان نتيجه گرفت ضعف در مهارتهاي اجتماعي و نيز كمالگرايي منفي پيش‌بيني كننده وابستگي به شبكه‌هاي مجازي است.