تعيين رابطه جو رواني خانواده ، رفتارپرخطر،احساس تنهايي و استعداد اعتياد دانشجويان دانشگاه آزاداسلامي واحد زاهدان

هدف از پژوهش حاضر رابطه جورواني خانواده ، رفتارپرخطر ، احساس تنهايي و استعداد اعتياد دانشجويان دانشگاه آزاداسلامي واحدزاهدان است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحدزاهدان هست.نمونه آماري تحقيق به روش تصادفي ساده و تعداد 100نفر دانشجويان بودند. روش اين تحقيق بنيادي تجربي و نيز كاربردي است. اين پژوهش براساس نحوه گردآوري داده ها ، تحقيقي توصيفي از نوع همبستگي محسوب مي شود. ابزار گرد آوري اطلاعات پرسشنامه مشخصات فردي ، مقياس جو خانواده موس و موس(1976)، پرسشنامه رفتارپرخطر محمدي زاده و احمدآبادي(1387) و پرسشنامه احساس تنهايي دي توماسو، برانن و بست(2004)و پرسشنامه استعداد اعتياد زرگر(1385) بود. نتايج تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه بين ابعادجو رواني خانواده(رابطه خانوادگي و بقاي نظام خانواده) با استعداد به اعتياد و احساس تنهايي با بقاي نظام خانواده رابطه معكوس و معني داري وجود دارد نيز زير مقياس رابطه خانوادگي (02/0= p 23/0- = Beta) رابطه معكوس و معني‌داري با احساس تنهايي داشت پس پيش بيني كننده‌ي معكوس و معني داري براي احساس تنهايي است. رابطه-خانوادگي(بعد جو رواني خانواده) درهمان گام اول توانست به ميزان 02/0 درصد واريانس مصرف موادمخدر،رشدشخص خانوادگي به ميزان 07/0 واريانس مصرف الكل، رابطه خانوادگي 04/0 واريانس سيگاركشيدن، بقاي خانواده به ترتيب 04/0، 03/0 و 02/0 واريانس خشونت، رانندگي خطرناك و رابطه و رفتارهاي جنسي و رابطه خانوادگي 05/0 واريانس دوستي با جنس مخالف را تبيين كند. نتايج پژوهش حاضر بر اهميت جوخانواده و تعامل والدين در كاهش احساس تنهايي و نيز آسيب هاي اجتماعي دانشجويان اشاره دارد كه خود زمينه ساز سلامت اجتماعي و رواني دانشجويان و پيوستگي بيشتر در فضاي خانواده خواهد بود.