مطالعه ساختار عميق منطقه برخوردي زاگرس

در اين نوشتار نتايج مطالعه ساختار عميق در امتداد پروفيل¬هاي زاگرس 2001، كپه¬داغ، زاگرس 2003 و ايران-چين ارائه شده است. نقشه تغييرات سرعت مطلق موج برشي (از برگردان همزمان تابع گيرنده و منحني پاشش) و هندسه مرزهاي درون ليتوسفري (محاسبه شده از مهاجرت به عمق توابع گيرنده) در امتداد سه پروفيل اول و تغييرات نسبي سرعت موج فشارشي (از توموگرافي امواج P دورلرز) در امتداد پروفيل چهارم محاسبه شده است. نتايج اين مدل‌سازي¬ها نشان مي‌دهد كه در بخش شمالي زاگرس (كمان لرستان) همگرائي صفحات عربي و اوراسيا توسط زيرراندگي ليتوسفر عربي به زير ايران مركزي اتفاق مي‌افتد، در حاليكه در بخش جنوبي (كمان فارس) همگرائي منجر به تغيير شكل ليتوسفر عربي در درون خود شده و يك ضخيم¬شدگي به صورت ضخيم¬پوسته را ايجاد كرده است. توموگرافي امواج P دورلرز در بخش شمالي ناحيه برخوردي زاگرس، وجود يك آنومالي پرسرعت عميق در زير ايران مركزي را نشان مي¬دهد كه مي¬تواند از بقاياي جدا شده اسلب اقيانوسي باشد.