تحليل جامعه‌شناختي عوامل مؤثر برگرايش به حجاب (مطالعه موردي زنان 20-40 ساله ساكن شهر اهرم)

از نگاه جامعه‌شناختي، حجاب به مثابه رسانه ارتباطي نمادين و كنش اجتماعي است كه فرد كنشگر براي آن معناي ذهني و ارزشي نمادين قائل است، به نحوي كه كنش او در ارتباط با ديگران در عرصه ارتباطات ميان فردي و تحت تأثير انتظارات ديگران درحوزه عمومي است .در اين نگاه حجاب در بستري از روابط اجتماعي شكل مي‌گيردكه در آن چارچوب، مسائل زنان داراي ابعاد فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي و همچنين مؤلفه‌هاي مذهبي، معنوي، منزلتي، شخصيتي و رفتاري است كه از پارادايم و منظرهاي مختلف قابل بررسي است. هدف از اين پژوهش، بررسي عوامل اجتماعي مرتبط با گرايش زنان نسبت به حجاب است. جامعه آماري اين تحقيق را زنان 20 -40 ساله ساكن شهر اهرم تشكيل مي‌دهند كه تعداد آن‌ها بر اساس آخرين سرشماري در سال 1395، برابر با 4357 نفر بوده است. پرسشنامه محقق ساخته با پايايي74/0 به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي در اختيار400 نفر از آن‌ها قرار داده شد. نتايج تحليل مسير و رگرسيون چندمتغيره نشان داد كه مهم‌ترين متغير مؤثر بر گرايش به‌ حجاب، متغيرگرايش به فمينيسم بوده است. ساير متغيرهاي مؤثر به ترتيب عبارتند از: پايگاه اقتصادي اجتماعي، عوامل محرك اجتماعي، سبك زندگي و مدل تحليلي، تنها 37 درصد عوامل مؤثر بر حجاب را تبيين كرده است. در ضمن، گرايش به حجاب و فمينيسم به عنوان دو گرايش متعارض، درحد متوسط به بالا و تا حد قوي در بين جامعه آماري مشاهده شده است.