كاربري نقش‌مايه‌هاي كاشي كاري دوره قاجار در تزيينات لباس معاصر با تأكيد بر هويت

‌نقوش تزييني مي‌توانند مطابق نيازهاي جسمي، روحي و فطري انسان، اثري دلپذير و زيبا به وجود آورند. نقوش بازتابي از ظرفيت‌هاي فرهنگي، هنري و مذهبي جامعه هستند كه هنرمند، با حس زيبايي‌شناسي خود، آن‌ها را خلق مي‌كند. نقوش هندسي و گياهي، شامل انواع اسليمي‌ها، گل‌هاي ختايي و گل‌هاي شاه عباسي، نقش مايه هاي زيبا، متنوع و دلپذيري هستند كه بستر كاشي، فرش و پارچه را زيبايي مي بخشند. بستر هنرهاي ايراني، به ويژه آثار نقاشي ايراني، كاشي‌كاري، سفال‌ها و نيز منسوجات، سرشار از طرح‌ها و رنگ‌ها و نقوشي ايراني است كه مؤلفه‌هاي هويتي فرهنگ ايراني تلقي مي‌گردند. ارائه مصاديقي در نمونه‌هاي تحليل شده در اين پژوهش، زمينه‌ساز تأمل جستجوگرانه در شناسايي و بازطراحي اين نقوش به منظور كاربرد آن‌ها در پارچه و پوشاك است كه مي‌تواند به نوعي جريان‌سازي مد در پوشاك ايراني زنان بر مبناي نشانه‌هايي از فرهنگ‌سازي ايران منجر شود.‌ روش تحقيق، توصيفي و تحليلي است و شيوه گرد‌آوري اطلاعات كتابخانه‌اي و با استفاده از نرم‌افزار به تحليل نگاره‌ها پرداخته شده است. در اين پژوهش ، چند نمونه از كاشيكاري دوره قاجار دراصفهان، به‌عنوان نمونه مطالعه انتخاب شده؛ سپس‌ به منظور حفظ و تقويت فرهنگ و هويت ايراني ـ اسلامي و ترويج الگوهاي بومي و ملي و عرضه البسه و پوشاك براساس طرح‌ها و الگوهاي استخراج شده، اقدام به ارائه مدل‌هاي جديد براي لباس‌هايي كه در اجتماع مورد استفاده قرار مي‌گيرند نموده، در اين راستا؛ شناخت، مطالعه و به‌كارگيري صحيح اين نقشمايه‌ها در راستاي حفظ هويت فرهنگي و هنري مي‌تواند راهگشا باشد.