بررسي تاثير لايه جدايشي بر سبك ساختارها و گسترش چينه‎هاي رشدي در حوضه زاگرس با استفاده از مدل‏سازي آنالوگ، تاقديس دارا

تاقديس دارا در جنوب فروافتادگي دزفول (غرب گسل كازرون) قرار گرفته است و به عنوان يكي از ميدان‏هاي هيدروكربني مهم كمربند چين‏خورده- رانده زاگرس شناخته مي‎‏شود. براي دستيابي به نحوه تشكيل چينههاي رشدي در اين تاقديس، شرايط موجود در اين حوضه توسط مدل‎سازي آنالوگ جعبه ماسه در آزمايشگاه بازسازي شد و تاثير رسوبگذاري بر هندسه و نحوه تشكيل چينه‎هاي رشدي در اين ساختار مورد بررسي قرار گرفت. مدل‌سازي نشان داد كه نرخ بالاي رسوبگذاري همزمان با كوتاه شدگي از پيشروي دگرريختي‏ها به سمت پيش‎بوم جلوگيري مي‏كند و در نرخ پايين رسوبگذاري، با افزايش كوتاه‎شدگي، دگرشكلي به سمت پيش بوم حركت مي‏كند. در اين راستا و با جا­به­جايي دگرشكلي به سمت پيش‎بوم، امكان تشكيل و توسعه چينه‎هاي رشدي فراهم مي­شود. بر اساس اين مدل­سازي، كوتاه‎شدگي به همراه برجستگي ساختاري ناشي از ايجاد گسل‎هاي رانده و پس‏رانده قبل از رسوبگذاري سازند گچساران، در بالاآمدن تاقديس دارا نقش به­سزايي داشته است. هم­چنين، واحدهاي شكل‎پذير سازند گچساران، به عنوان افق جدايشي بالايي با تغييرات هندسه و سبك دگرريختي در امتداد محور تاقديس‎ دارا نقش موثري در تشكيل چينه‎هاي رشدي در اين تاقديس داشته است.