اهميت آموزش ديني و قرآن به دانش‌آموزان ابتدايي در حصول «تربيت ديني» با تاكيد بر نقش دوران كودكي از منظر آموزه‌هاي ديني

يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي نظام آموزشي كشور چيستي و چگونگي توليد و عرضه‌ي محتواي آموزشي ديني و قرآن و برنامه‌ريزي براي انتقال صحيح محتواي يادشده به دانش‌آموزان مقطع ابتدايي است. از طرفي، دوران ابتدايي مهم‌ترين مرحله در راستاي شكل‌گيري شخصيت دانش‌آموزان و از حسّاس‌ترين مقاطع سِنّي آنان است. وانگهي، بنا بر نظر كارشناسان امر، اين دوران بهترين زمان براي انس بيشتر دانش‌آموزان با متون ديني و قرآن كريم است. بنابراين، اهميت آموزش در دوران تحصيلي ابتدايي و نيز شكل‌گيري شخصيت انساني در مرحله‌ي كودكي و تلاقيّ اين دو، حاكي از نقش توأمان و فوق‌العادّه‌ي‌شان در حيات انساني شخص و بالتّبع زندگي اجتماعي اوست. پژوهش پيش‌رو، با هدف بررسي نقش و اهميت محتواي آموزشيِ ديني و قرآن به دانش‌آموزان مقطع ابتدايي در حصول تربيت ديني و توجه به نقش دوران كودكي با ابتناء بر آموزه‌هاي ديني، به روش توصيفي‌تحليلي سامان يافته و به اين نتايج دست يافت كه؛ عواملي مانند: برنامه‌هاي درسي، معلمان، محيط آموزشي، اهميت تربيت ديني، نقشِ الگومحورِ قرآن و سيره‌ي اهل بيت عليهم‌السلام در حصول تربيت صحيح و اثرگذار، فرصت‌ها و آسيب‌هاي موجود در نظام آموزشي، در فرايند آموزشي داراي نقش تاثيرگذار بوده و لازم است كه برنامه‌هاي آموزشي اين دوران مورد توجه ويژه قرار گيرند.