نقش ژنتيك در برخي ناهنجاري هاي متابوليكي دام و طيور

هدف از انجام اين تحقيق، مروري بر برخي از روش هايي كه براي تشخيص ناهنجاري هاي متابوليكي در دام و طيور به كار رفته، مي باشد. ناهنجاري هاي متابوليك، اختلال در يك يا چند فرآيند متابوليكي است. فرآيندهاي متابوليكي عبارتند از انتشار و تبديل متابوليت هايي كه در فرآيندهاي توليد استفاده يا دفع شده است. بر اساس نتايج مطالعات، بيماري هاي متريت با 10/1 درصد، جفت‌ماندگي با 8/6 درصد، تب شير با 6/5 درصد، كتوزيس با 4/8 درصد و جابه جايي شيردان با 1/7 درصد شايع‌ترين بيماري هاي متابوليكي در گاوهاي شيري مي باشند. وراثت پذيري محاسبه شده بر اساس مدل هاي خطي براي كتوزيس در محدوده 0/39 تا 0/01 ، جابه جايي شيردان تا 0/08، تب شير 0/08 تا 0/01 ، و كزاز 0/004گزارش شده است. همبستگي ژنتيكي بيماري هاي متابوليكي و ساير بيماري ها اغلب مثبت است. GWAS، MAS ،Real Time PCR و ارتباط ژن كانديد و غيره از جمله روش هايي است كه براي تشخيص ناهنجاري ها بكار گرفته شده‌اند.