اثرات دفعات خوراك دهي و افزودن روغن به جيره بر رفتار جدا كردن اجزاي خوراك و تخمير شكمبه گاوهاي هلشتاين در اواسط دوره شيردهي

هدف از اين پژوهش بررسي اثر دفعات خوراك دهي و افزودن روغن به جيره بر رفتار جدا كردن اجزاي خوراك و تخمير شكمبه گاوهاي هلشتاين مي باشد. به اين منظور از 24 رأس گاو شيرده هلشتاين شامل 12 رأس گاو يك بار زايش كرده و 12 رأس چند بار زايش كرده به ترتيب با ميانگين وزني 58±626 و 25±617 كيلوگرم و روزهاي شيردهي 44±195 و 39±207 روز در يك آزمايش فاكتوريل 2*2 با دو سطح روغن در جيره ( صفر و 2/5 درصد) و دو برنامه غذايي (يك و سه بار در روز) در قالب طرح بلوك¬هاي كامل تصادفي استفاده شد. در همه تيمارها رفتار جدا كردن اجزاي جيره مشاهد شد (05/0 P)، ولي تفاوتي بين تيمارها به وجود نداشت. گاوهاي يك¬بار زايش كرده بيشتر از گاوهاي چند بار زايش كرده رفتار جدا كردن را نشان دادند (05/0 P). افزودن روغن با يك بار خوراك دهي باعث كاهش نوسانات pH شكمبه شد. غلظت پروپيونات شكمبه با يك‌بار خوراك دهي بيشتر از ساير تيمارها بود (05/0 P). در اين پژوهش افزودن روغن باعث كاهش بي نظمي هاي خوراك خوردن به‌ويژه با يك بار خوراك دهي در روز شد (05/0 P). اثرات مثبتي از افزودن روغن بر رفتارهاي خوراك خوردن و pH شكمبه بخصوص با يك بار خوراك دهي مشاهده شد.