مدلي جهت تصميم گيري هاي چند معياره با هدف اولويت بندي استراتژي هاي نت

هدف از ارائه اين مقاله بررسي ميزان ارجحيت استراتژي هاي نگهداري و تعميرات به كمك روش هاي تصميم گيري چند معياره است. براي اين منظور تصميم گيري در شرايط عدم قطعيت مورد بررسي قرار گرفته است. بدين ترتيب كه كليه داده ها به صورت يك عدد فازي مثلثي مي باشد. در روش ارائه شده ابتدا وزن شاخص ها محاسبه شده و سپس استراتژي ها با در نظر گرفتن شاخص ها به وسيله روش هاي تاپسيس فازي ، ويكور فازي و ميانگين وزني ساده فازي رتبه بندي گرديدند. سپس با درنظر گرفتن رتبه هاي بدست آمده از اين روش ها به كمك روش هاي ميانگين رتبه ها وكپلند رتبه بندي نهايي استراتژي ها محاسبه گرديد. به منظور سنجش كارايي مدل فوق يك مطالعه موردي در يك پالايشگاه تشريح گرديد؛ در پايان نيز پيشنهاداتي جهت تحقيقات آتي ارائه شده است.