بررسي اثر فناوري باروري ابرها بر منابع آب سطحي و زيرزميني به منظور مديريت پايدار حوضه هاي آبريز (استان آذربايجان شرقي)

افزايش ميزان استحصال آب در سطح ملي به رشد و تقويت محصولات كشاورزي و اقتصادي كمك كرده و در نهايت منجر به پيشرفت هاي اقتصادي، افزايش فرصتهاي شغلي و بالا رفتن استانداردهاي زندگي خواهد شد. از اينرو كشورهاي پيشرفته پيوسته به دنبال به روزرساني و تقويت منابع آبي خود بوده و در اين مسير علاوه بر استفاده از منابع آبهاي سطحي و آبهاي زيرزميني، از منابع آبي تجديدپذير، و همچنين منابع آبي غير متمركز و محدود موجود در جو نيز به صورت باروري ابرها در راستاي افزايش منابع آبي استفاده مي كنند. هدف از تحقيق حاضر ارزيابي اثر بارورسازي ابرها بر افزايش بارش و به تبع آن افزايش منابع آب سطحي و زيرزميني در حوضه هاي آبريز استان آذربايجان شرقي در سال آبي 92-91 مي باشد. به اين منظور از روش - زيرزميني رگرسيون تاريخي جهت بررسي اثر بارورسازي ابر بر افزايش بارش استفاده شد. سپس با استفاده از ويژگي هاي توپوگرافي و بافت خاك و كاربري اراضي حوضه آبريز ضريب رواناب و نفوذ تعيين گرديدد و نهايتا ميزان استحصال آب سطحي و زيرزميني توسط فناوري باروري ابرها محاسبه گرديد. نتايج نشان داد كه در اثر بارورسازي ابر در حوضه آبريز استان آذربايجان شرقي در سال آبي 92-91 ،19 % افزايش بارش و به ترتيب 97/6 و 22/04 ميليون مترمكعب افزايش توليد منابع آب سطحي و زيرزميني در پي داشته است. بنابراين تكنيك بارورسازي ابر به عنوان يكي از راهكارهاي موثر در جهت مديريت پايدار در حوضه هاي آبريز كشور پيشنهاد مي شود.