تعاوني اصيل ، راهكار ديروز ، امروز و فرداي مديريت مشاركت مدارانه منابع آب

امروزه سازمان هاي آب در جهان ، مديريت پايدار منابع آبي را بدون مشاركت عمومي كليه ذيفعان و ذيمدخلان غيرممكن مي دانند و اكثر كشورها از نهضت تعاون به عنوان يكي از ابزارهاي مهم و مؤثر در مديريت آب استفاده كرده اند . توسعه تعاوني هاي آب بران ، بهترين تضمين براي كاهش هزينه هاي دولت در بهره برداري ، نگهداري و مديريت تاسيسات آبياري ، افزايش بهره وري آب كشاورزي (سطحي و زيرزميني ) ، تغيير جهت زوال تاسيسات زيربنايي و مهم تر از همه ارتقاي عملكرد بخش كشاورزي فارياب مي باشد . هدف از اين مقاله آشنايي با نهضت جهاني تعاون ، بررسي موقعيت تعاوني در ايران ، انواع تعاوني هاي كشاورزي و روستايي و بررسي مشكلات تعاوني هاي آب بران در ايران مي باشد . مهم ترين راه حل كاربردي اين مقاله براي رشد اين نهضت در مديريت منابع آبي با توجه به بررسي تجارب جهاني از تعاوني ها و در جهت هماهنگي و تعيين حدود وظايف و مسئوليت هاي وزارتين نيرو و جهاد كشاورزي و برقراري ارتباط با شركتهاي بهره برداري از شبكه هاي آبياري و زهكشي موجود تعاوني هاي تلفيقي آب بران (مسئوليت راه اندازي با وزارت نيرو ) و توليد روستايي (مسئوليت راه اندازي با وزارت جهاد كشاورزي ) مي باشد .