ارزيابي مناسب چكدمها در سطح حوضه آبريز با هدف كاهش دبي اوج سيلاب

زندگي مردمي كه در مناطق كوهستاني زندگي مي كنند در اثر حوادث طبيعي مانند بهمن و سيل و اثرات باقي مانده از آنها از ديرباز در خطر بوده است. يك روش مناسب براي محافظت زيستگاه در برابر سيلاب و اثرات باقي مانده از آن ساخت سدهاي اصلاحي و يا چكدمها مي باشد. سد اصلاحي، نوعي سازه مهندسي براي حفاظت خاك و كنترل سيلاب در مناطق فرسايش پذير است. اجراي سدهاي اصلاحي براي كنترل فرسايش خاك در برخي كشورها چون چين، فرانسه، ايتاليا، ايران و اسپانيا گزارش شده است. با توجه به نبود تجهيزات لازم به منظور اندازه گيري و ثبت تغييرات ايجاد شده در وضعيت سيلاب، فرسايش و رسوب حوضه هاي آبريز بهره گيري از مدل هاي توزيعي هيدرولوژيكي جهت همانند سازي رفتار حوضه در پيش و پس از فعاليت هاي كنترل سيلاب ابزاري كارآمد در دستيابي به اين هدفها مي باشد. در اين پژوهش اثر استفاده از چكدمها در كاهش دبي اوج و افزايش زمان رسيدن به دبي اوج در حوضه آبريز كن در شمال غرب شهر تهران بررسي مي شود. بعبارت ديگر به بررسي اثرات چكدمها و ارزيابي عملكرد آنها بر تسكين سيلاب در سطح حوضه آبريز پرداخته خواهد . همچنين به نحوه تعيين فاصله مناسب چكدمها و معادلات آنها پرداخته مي شود. در نهايت براي يكي از زير حوضه هاي منطقه مورد مطالعه، مقدار كاهش دبي اوج بوسيله چكدمها در دوره بازگشت هاي پنج و دو ساله با استفاده از نرم افزار HEC-HMS مورد بررسي قرار مي گيرد.