ارزيابي تحليلي وضعيت و تحولات سبك زندگي در كشور در دهه اخير؛ به سوي الگوي اسلامي ايراني سبك زندگي

در دیدگاه­های متقدّم علوم اجتماعی، كردارها و سبك های رفتاری زندگی، براساس پایگاه اقتصادی و در دیدگاه­های متأخّر، بر محوریّت فردیّت و انتخاب­های فرد ارزیابی می شود؛ یعنی، مؤلّفه­های مختلف اعمّ از نظام طبقاتی و گروه­های اجتماعی و اقتصادی، نگرش­های دینی، خانواده، انتخاب­های فردی و ...، همگی در شیوه برساختن سبك زندگی افراد مؤثّراند. مقاله حاضر، با هدف ارزیابی تحلیلی وضعیّت و تحوّلات سبك زندگی در كشور در دهه اخیر و مقایسه آن با الگوی اسلامی ایرانی سبك زندگی نگارش یافته است. در ابتدا، تعریف مفهومی، شاخص­ها و الگوها و چارچوب مفهومی نظری سبك زندگی واكاوی شد. در ادامه، خلاصه­ای از یافته ها و نتایج طرح­ها و مقالات سبك زندگی در كشور در دهه اخیر، به وسیله روش «تحلیل ثانویه» آمده است. سپس با استخراج شاخص­ها و الگوهای اسلامی ایرانی سبك زندگی، تحلیل مقایسه­ای انجام گرفته است. یافته­های تحقیق نشان می دهند كه، سبك زندگی در ایران، بر اساس الگوی سبك زندگی غربی نیست؛ چون، علی رغم اینكه، در پوشش ها و مدها تشابه به سبك زندگی غربی می شود، امّا در الگوهای خرید و مصرف، شكل و الگوی متفاوتی را نشان می دهد. هرچند در بخشی از این سبك گزینی­ها، نوعی دور شدن از هنجارها و باورهای گذشته جامعه دیده می شود. بنابراین، با اهتمام به الگوی اسلامی و ایرانی سبك زندگی، وضعیّت سبك زندگی در كشور، با انتظارات دینی و هنجاری جامعه ایران زاویه دارد و تحلیل مقایسه­ای شاخص­های احصاء شده در دو ساحت، این واقعیّت را تایید می­نماید.