امكان سنجي وجود ارتباط معنادار بين متغيرهاي اختلال هاي شخصيت ضداجتماعي و مرزي با اعتياد در معتادان سابقه دار كيفري

در اين پژوهش هدف امكان سنجي وجود ارتباط معنادار بين متغيرهاي اختلال شخصيت ضد اجتماعي و مرزي با اعتياد در معتادان سابقه دار كيفري مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد در سطح شهرستان بناب مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه با روش توصيفي- پيمايشي، با جامعه آماري 120 نفر افراد كه تعداد 60 نفر افراد معتاد سابقه دار كيفري با روش نمونه گيري تصادفي و 60 نفر افراد سالم كه به صورت روش نمونه گيري تصادفي انتخاب گرديدند. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش شامل پرسشنامه چند محوري باليني ميلون 3 با تعداد 175 سوال بوده و تجزيه و تحليل داده ها به صورت توصيفي و استنباطي ( آزمون T مستقل) انجام شده است. يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين اختلال شخصيت ضد اجتماعي در افراد سالم 13/03 و در معتادان سابقه دار كيفري 40 /21 مي باشد. همچنين اين نتايج نشان داد كه ميانگين اختلال شخصيت مرزي در افراد سالم 45 / 13 و در افراد معتادان سابقه دار كيفري 33/ 19 مي باشد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده مشخص گرديد بين متغيرهاي اختلالات شخصيت ضداجتماعي و مرزي با اعتياد در معتادان سابقه دار كيفري رابطه معني داري وجود دارد.