حفاظت از انرژي در شبكه هاي حسگر بيسيم با استفاده از پروتكل هاي كنترل دسترسي محيط (MAC)

شبكه هاي حسگر بيسيم به دليل هزينه كم و ارتباطات آسان، امروزه در بسياري از كاربردها، براي فعاليت هاي نظارتي در محيط هاي مختلف استفاده ميشوند. حسگرها در اين شبكه ها، از يك منبع تغذيه يِ محدود استفاده ميكنند كه پس از اتمام آن، به دليل غيرقابل تجديد بودن اين منابع، عمر شبكه به پايان ميرسد. براي استفاده بيشتر و افزايش عمر اين نوع شبكه ها، محققان همواره به دنبال روش هايي هستند كه بتوان به وسيله يِ آنها مصرف انرژي را كاهش داد. براي پياده سازي شبكه هاي حسگر با مصرف انرژي حداقل، گره ها به صورت دورهاي به خواب ميروند. اين با استفاده از پروتكل هاي كنترل دسترسي محيط (MAC (1 بهدست ميآيد. اين پروتكل ها به گونه اي طراحي شده اند كه مصرف انرژي گره هاي حسگر را، با نگهداشتن آنتن در حالت خواب تا حد امكان كاهش ميدهند كه اين امر، باعث صرفه جويي در توان ميشود. پروتكل MAC ، زمانِ خواب را بر اساس نوعِ ارتباطِ مورد نياز، تغيير ميدهد. بااينحال، گره هاي مخرب ميتوانند در شبكه وجود داشته باشند و با استفاده از اطلاعات خود در مورد پروتكل MAC ، زمان خواب گره را، به طوري كه طول عمر گره را كاهش دهند، دستكاري كنند. اين را به عنوان حمله ممانعت از خواب 2 مي نامند. از اين رو، در اين مقاله به بررسي راهي براي اعتبار بخشيدن به گره هايي كه براي تغيير برنامه يِ خواب گره تلاش ميكنند، پرداخته ميشود. تنها، انتقال را از گره هاي معتبر، قابل قبول ميداند و از پروتكل دانش صفر ( ZKP (3 براي تاييدِ صحتِ گرهيِ حسگر كه از پيام هاي هماهنگ سازي خواب عبور ميكند، استفاده ميشود. همچنين به منظور افزايشِ بيشترِ امنيت، پروتكل قفل دروني در طول تبادل كليد، استفاده ميشود.