استفاده از بيوتكنولوژي در ساخت و ساز صنعتي و مهندسي ژئوتكنيك

بيوتكنولوژي بر اساس شاخه هايي از جمله بيوشيمي ، ميكروبيولوژي ، ژنتيك ، جانور شناسي ، گياه شناسي ، فيزيك ، مهندسي شيمي ، مهندسي مواد غذايي و غيره بنا شده است . بر اساس تعريف كارل اركي كه از اين اصطلاح براي اولين بار در سال 1919 استفاده كرد ، بيوتكنولوژي فرآيندي است كه در آن مواد خام بوسيله ارگانيسم هاي زنده به توليداتي جديد تبديل ميشود . فدراسيون اروپايي بيوتكنولوژي تعريفي را براي بيوتكنولوژي ارائه داد . دراين تعريف ، بيوتكنولوژي در تلفيقي از علوم طبيعي و مهندسي است كه استفاده از ارگانيسم ها ، سلول ها ، و بخشهايي از آنها و سنجش مولكولي را در زمينه توليدات و خدمات ميسر ميكند .ويژگي چند شاخه بودن بيوتكنولوژي در اين تعريف مورد تأكيد قرار گرفته است . تعريف ديگر بيوتكنولوژي در سال 2005 در گزارش OECD داده شده است . بر اساس اين گزارش بيوتكنولوژي كاربرد علم و تكنولوژي در ارگانيسم هاي زنده اي همچون بخشها و توليدات و مدلهاي آنها است تا بتوانند مواد زنده و غير زنده بمنظور توليد دانش ، كالاها و خدمات تغيير دهد . منظور از ارگانيسم هاي زنده در اين تعريف ميكروارگانيسم ، آنزيم ها ، سلول هاي گياهان و حيوانات است. در اين تعريف اصطلاح " كالاها " بمعني محصولات صنعتي از جمله مواد غذايي ، نوشيدني ها ، دارو و مواد بيوشيميايي است و اصطلاح "خدمات " بنحوه برخورد با آلودگي محيط زيست اشاره دارد.