بررسي تغييرات توزيع دوز دركبد در نوترون درماني با بور با استفاده از كد مونت كارلو

نوترون درماني با بور (BNCT)، يك شكل تجربي پرتودرماني است كه براساس تابش نوترون هاي حرارتي به تومورهايي است كه با داروي بور غني شده اند. باريكه تابشي با جذب بور در تومور دوزي را ايجاد مي كند كه براي نابودي سلول - هاي سرطاني بدون آسيب رساندن به سلول هاي مجاور به كار مي رود. اساسي ترين مرحله در سيستم محاسبه دوز، تعيين تغيير توزيع دوز عمقي در طول محور مركزي باريكه مي باشد. بدين منظور در مطالعه شبيه سازي پيش رو با فرض آن كه نسبت تمركز مولكول هاي حاوي بور در تومور به بافت سالم 6: 1 است، به بررسي توزيع دوز در كبد و تخمين دوز جذبي تومور با استفاده از روش BNCT در محدوده انرژي فوق حرارتي پرداخته شده است. به دليل پيچيدگي برهم كنش هاي نوترون، تجزيه و تحليل هاي BNCT به استفاده از شبيه سازي هاي مونت كارلو وابسته است. بدين منظور از كد هسته اي MCNP براي ترابرد نوترونها استفاده شد و توزيع مؤلفههاي دوز به صورت تابعي از عمق در بافت سالم و تومور براي باريكه هاي نوترون با انرژي 10V تا 10keV در فانتوم محاسباتي ORNL به دست آمد و دوز جذب شده در تومور نيز محاسبه شد. در اين مطالعه، به كمك روش مونت كارلو و نمودارهاي توزيع دوز عمقي به دست آمده، مي توان انرژي نوترون در باريكه فرودي را برحسب عمق تومور در كبد تغيير داد تا جذب در تومور حداكثر و در بافت هاي اطراف حداقل شود. نتايج اين كد مي تواند يك درمان دقيق را فراهم كند.